مهمترین تفاوت های مناطق ویژه اقتصادی و مناطق آزاد

مناطق ویژه اقتصادی عبارتند از محدوده های جغرافیائی که در مبا دی ورودی یا در داخل کشور مشخص گردیده اند.

هدف از راه اندازی و تایین این مناطق پشتیبانی از تولیدات داخلی  و هم‌چنین تأمین کالا برای مصارف داخلی کشور بوده است ، همچنین در این مناطق انجام امور تجاری بدون رعایت مقررات صادرات و واردات و مراحل ثبت سفارش یا محدودیت زمانی برای نگهداری (مدت مقرر در آئین‌نامه امور گمرکی) در انبار بنادر و سایر مقررات ارزی تحت شرایطی مطمئن و آسان توسط فروشندگان و تولیدکنندگان خارجی یا شرکای آنها انجام می گیرد .

مناطق ویژه اقتصادی ایران عبارتند از:

منطقه ویژه اقتصادی سیستان – منطقه ویژه اقتصادی سبزوار- منطقه ویژه اقتصادی سرخس – منطقه ویژه اقتصادی سلفچگان –  منطقه ویژه اقتصادی سیرجان –  منطقه ویژه اقتصادی ارگ بم – منطقه ویژه اقتصادی رفسنجان –  منطقه ویژه اقتصادی اسلام آباد غرب – منطقه ویژه اقتصادی بروجرد – منطقه ویژه اقتصادی لرستان –  منطقه ویژه اقتصادی شیراز- منطقه ویژه اقتصادی سهلان –  منطقه ویژه اقتصادی تجاری سلماس – منطقه ویژه اقتصادی پیام -منطقه ویژه اقتصادی عسلویه – منطقه ویژه اقتصادی بوشهر –  منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس- منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی – منطقه آزاد ویژه ویژه اقتصادی چابهار – منطقه ویژه اقتصادی شهید رجایی – منطقه ویژه اقتصادی یزد – منطقه ویژه اقتصادی امیر آباد  منطقه ویژه اقتصادی کاوه – منطقه ویژه اقتصادی خلیج فارس

بنا بر آنچه مشهود است انجام امور تجاری در این مناطق دارای مزیت های بسیاری می باشد که برخی از آن عبارتند از :    

1-معافیت گمرکی تا سقف ارزش افزوده و پرداخت عوارض گمرکی مازاد بر ارزش افزوده قطعات خارجی در تولیدات

2- ورود ماشین آلات خط تولید و ابزار و اثاثیه اداری بدون عوارض گمرکی

3-تبعیت از قانون کار مناطق آزاد تجاری و صنعتی در مناطق ویژه

4- صدور مجوز ساخت و پایان کار بصورت رایگان

به موجب قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران مصوب 5/9/1384 و آیین نامه اجرایی آن اهداف کلی منطقه بشرح ذیل می باشد:

1-فراهم نمودن زمینه استراتژی نوین برای توسعه و گسترش منطقه به منظور افزایش تولید و صادرات

2-ارتقا سطح تکنولوژی و بهره گیری از فن آوری های برتر و نوین اقتصادی

3-جذب سرمایه های خارجی و داخلی

4-ایجاد عرصه فعالیت های تولیدی و تجاری جهت افزایش صادرات کالا و ارائه بهینه خدمات برای حضور فعال در بازارهای منطقه ای و بین المللی

5-ایجاد فرصت های شغلی جدید و ارتقای سطح اشتغال در کشور

6-کاهش هزینه های تولید به منظور ورود به بازارهای رقابتی جهان

7-اجرای سیاست های توسعه منطقه ای و ایجاد قطب های اقتصادی و صنعتی

8-پردازش کالا ی ایجاد تغییرات در آن برای تحصیل ارزش افزوده با استفاده از امکانات بالقوه

با تعاریف ارائه شده ماهیت و خصوصیات مناطق ویژه اقتصادی معرفی گردید .در مقالاتی پیشین نیز به معرفی مناطق آزاد ایران پرداختیم لازم است بدانید این مناطق دارای تفاوت های بنیادین با یکدیگر  می باشد که برخی از مهمترین این وجوه افتراق عبارتند از:

1-معافیت مالیاتی به مدت ۱۵ سال در مناطق آزاد وجود دارد و در مناطق ویژه اقتصادی تخفیف مالیاتی طبق مقررات داخل کشور است.

2-خرده فروشی کالا در مناطق ویژه اقتصادی فقط برای اتباع خارجی امکان پذیر است. لیکن در مناطق آزاد خرده فروشی برای اتباع خارجی و داخلی امکان پذیر می باشد

3-مقررات روادید برای اتباع خارجی در مناطق ویژه بر اساس ضوابط داخل کشور است ولی در مناطق آزاد روادید در مرزهای ورودی اعطاء می شود

4-مقررات کار و بیمه اجتماعی در استخدام اتباع خارجی در مناطق آزاد تابع مقررات خاص مناطق می باشد ولی در مناطق ویژه اقتصادی تابع مقررات داخل کشور است

با سپاس از همراهی شما عزیزان